Anneke zit naakt op haar balkon. Veilig, niemand kan haar zien. Niet dat ze dat niet wil, dat niemand haar ziet, want ze heeft exhibitionistische verlangens. Ze wil het echter wel controleren, de baas zijn, zelf bepalen wie haar ziet en wanneer en vooral er dan zelf van genieten.
Ze streelt haar lichaam, lekker. Wanneer heeft ze voor het laatst geflashed? Maanden geleden alweer. Het wordt weer eens tijd. Als ze aan die laatste keer denkt wordt ze weer heerlijk geil, haar kutje reageert jeukend. Ze beheerst zich. Ze denkt na, twijfelt, het is zo opwindend..., het is gevaarlijk.., het is wel mooi weer.., en meer van die overwegingen, dan meent ze een besluit. 'Kom we gaan het weer doen Anneke' zegt ze tegen zichzelf. Ze staat op, wil zich weer aankleden. “Oh nee”, lacht ze, “dat hoeft natuurlijk niet”. Ze doet alleen het strakke zwart hemdje aan. Want flashen is voor haar een ritueel, met vaste stappen, zodat ze maximaal kan genieten van dat ene moment. Het begint al thuis. Ze heeft een zwart topje, waar haar kleine borsten mooi in uitkomen, dat doet ze altijd aan, voor in de auto. Dan loopt ze naar de parkeerplaats, onder haar flashjas naakt met alleen haar topje. In een rugzakje neemt ze wel een trainingspak mee, je weet maar nooit. In de auto doet ze haar jas uit. Het is een heerlijke gedachte dat ze in haar blote kut rijd en niemand het ziet. Haar favoriete flashplek is waar ze vroeger woonde. De bossen kent ze goed, ze was een buitenkind en speelde er vaak. Het is 20 heerlijke minuten rijden. Aangekomen parkeert ze haar auto en bereidt zich voor. Niemand te zien? topje uit jas aan, snel!. Uitstappen en naar haar favoriete plek. Moed verzamelen en flashen. Haar heerlijke borsten en geile kut tonen aan verbouwereerde voorbijgangers. Dan snel naar huis en thuis? Heerlijk klaarkomen in een liederlijk geil orgasme met 4 vingers in haar gutsende kut. Dat is haar ritueel.
Ook dit keer heeft ze zo haar ritueel doorlopen, als ze aankomt op het parkeerterrein van boswachterij. Tijdens de rit is het weer gaan betrekken. De zon is verscholen achter een wolkendek en het ziet er wat dreigend uit, jammer, want dan komen er misschien geen mensen.
Ze gaat het toch doen. Ze kijkt om zich heen, ze ziet niemand. Topje uit, jas aan en snel naar haar plekje. Ze houdt zich schuil achter wat struiken en wacht af, ze observeert het brede pad waar het gaat gebeuren. Er komen wat joggers langs maar ze laat ze gaan, nog even wachten, de spanning op bouwen. Er volgt een gezin met kinderen, dat kan natuurlijk niet, dus wachten op de volgende kans. Het weer wordt donkerder. Zo dadelijk gaat het nog regenen. Er komen weer twee mannen aanrennen, kort haar en joggingpak. “Doe het Anneke, nu, voor 't te laat is” fluistert ze tegen zichzelf. Ze komt tevoorschijn en doet drie stappen en dan, dan rukt haar jas open. Het gevoel is er weer helemaal, borsten vooruit, haar tepels lekker stijf en haar grotje dat dominant brandend aanwezig is. De mannen kijken verbaasd en steken hun duim op. Ze loopt een paar passen terug en knoopt vlug haar jas dicht. Dan hoort ze roepen “Geile slet, we gaan je neuken!!!”. De joggers komen al aanrennen.
Ze schrikt van de agressie in de stem. Dit wil ze niet. Ze heeft er wel over gefantaseerd om na een flash genomen te worden, maar niet door dit soort karbonkels. Ze rent weg, ze kan hard lopen, maar nu kan ze vliegen. Ze kent het terrein met alle paadjes en schuilplekken op haar duimpje. Naar de vallei, daar is een mooie schuilplek, onder de brug. Ze gaat niet rechtstreeks, maar langs kleine paadjes en door struikgewas. Bukken, kruipen, rennen weer bukken, verbaasd over haar eigen kracht en lenigheid. ze hoort de mannen achter zich stampen en schreeuwen, 'kom hier geile trut, we krijgen je wel'. Sneller, Anneke, sneller. Ze is bang, maar het is ook een kick, om uit hun klauwen te blijven. Het geeft haar kracht. “Iedere kerel mag me hebben, maar niet deze boeren”. Hier onder die dichte bossen door. “Nu denken ze vast dat ik naar de bunkers ga, ha, ha, lekker niet”. Links naar de vallei. Ze laat zich haast vallen van de helling, nog even omkijken, geen joggers, gelukt! Snel onder de brug. Het begint te motregenen, 'oh heer laat het plensen,' denkt ze. Onder de brug is een holletje, daar verstopt ze zich. Toen ze klein was kwam ze er vaak en ze kreeg er haar eerste zoenen van een vriendje, heel opwindend. Een herinnering die nooit verbleekt is, ondanks haar wilde escapades. Nu zit ze er weer 32 jaar oud, als opgejaagd wild. Als die joggers het plekje ook kenden wat dan? Ze hoort het kletteren op de brug het ging harder regen, “dank u wel heer, dank u wel” zegt ze zachtjes.
“Kom John, laat die trut nou, heb geen zijn om nat te worden, laten we naar de auto gaan.” “oké, koe, verdomme!!” hoorde ze iemand antwoordden. Hollende voetstappen op de brug, alleen via de brug kun je bij het parkeerterrein komen. 'Godzijdank' zij ze. Ze wacht nog geruime tijd. Ze vindt het wel bizar de situatie. Verscholen onder een brug, luisterend naar het troostende geluid van de regen. Anneke houdt van regen, vooral van die enorme plensbuien. Bekijkt zichzelf, haar jas gescheurd en vol modder. Haar lichaam is niet minder modderig, veel schrammen op haar benen. Ze vindt het wel wat hebben zo'n besmeurt lichaam.
Het begint te hozen, goed moment om te gaan. Ze loopt giechelend, pardoes door het kleine beekje onder de brug het hellingkje weer op en dan via kleine paadjes naar haar auto. De hoosbui spoelt haar jas schoon. Op een open plek, ze kijkt even om zich heen, maar er is natuurlijk niemand, doet ze haar jas uit en laat de regen haar lichaam reinigen. Ze ziet de modder wegspoelen, hoe het water langs haar borsten, haar huid, haar benen naar beneden stroomt, pure schoonheid. Ze steekt haar armen uit, een voor een en dan haar benen. Ze is weer schoon, min of meer, alleen nog die schrammen. Jas aan, terug naar huis. Bij de parkeerplaats staan 3 auto's. “Shit, als die boeren, me maar niet opwachten.” In geen enkele auto ziet ze iemand zitten. Ze pakte haar autosleutels, kijkt nog eens goed en begint te rennen, tot ze bij de auto is, deur open, instappen, deur dicht, op slot, er gebeurt niets, gelukkig. Ze maakte zich droog met het trainingsbroek. Het jack doet ze aan, voor het topje heeft ze het te koud en rijd weg. Het houdt op met regen en onderweg trekken de wolken weg, de zon warmt haar lijf. Thuis gekomen vervolgt ze het ritueel. Haar orgasme is heel heftig. Uitgeteld blijft ze liggen op de bank. Ze voelt nog steeds de stress in haar lijf, ondanks alles is ze tevreden, maar flashen heeft ze nooit meer gedaan.