5. John wacht op antwoord John zit met een kloppend hart aan de eettafel bij hem thuis, het mobieltje ligt naast hem. Hij heeft een droge keel en kan niet meer nadenken, het is vijf over zes.  Plots gaat het mobieltje af. Hij kijkt verwilderd naar het ding en pakt het met een trillende hand op. Hij bedwingt zich met al zijn geestkracht: "Met John" Aan de andere kant zegt een vrouwenstem "Met mij, wat wil je". Weer moet John al zijn moed bij elkaar rapen. Hij kan niet verhinderen dat zijn stem trilt: "....Ik wil met je naar bed".
Rebecca is woedend en opgelucht tegelijk. Opgelucht omdat haar plannen dus niet ontdekt zijn en woedend, omdat weer een viespeuk van haar lichaam wil genieten. Ze denkt na, vrij lang. Met zijn mobiel in een wild trillende hand wacht John af. "Oké" zegt ze "Maar ik wil wel het kaartje van je fototoestel" Waarom ze dat zegt weet ze niet, het is een volkomen nutteloze wens". "Goed" zegt John. "Ik moet even nadenken,  je vraagt me niet zomaar iets, bel je zo terug" zegt Rebecca en ze hangt op.
Tierend loopt ze door haar woonkamer, scheldend dat alle mannen gore , egocentrische smeerlappen zijn. Ze probeert na te denken, het liefst had ze Richard gebeld, maar ze beheerst zich. Ze kan het zelf wel af. Ze wil zoveel mogelijk voorkomen dat ze met deze chanteur wordt gezien, maar hoe? H et duur t niet lang tot er een plan in haar oprijst. Ze pakt haar mobiel. John neemt weer op. "overmorgen, half acht 's avonds sta je bij de bushalte bij het hoofdingang van de speeltuin, weet je waar dat is?". John dacht even na, "Ja" zij hij toen . "Oké, ik haal je daar af in een groene Peugot 206, hoe herken ik jou?" "Ik heb een licht blauwe jas en zal een spijkerbroek aandoen , ik heb blond haar " "Afgesproken" . "Goed " zegt John, ze hangt op.
John kan niet echt blij zijn, alleen opgelucht. De dag is zenuwslopend geweest, het wachten op het gesprek en natuurlijk het gesprek zelf. Hij voelt zich schuldig en slecht, maar zet wel door, het verlangen haar weergaloze lichaam in zijn armen te nemen, is te sterk.

6. John en Rebecca, een zinderend einde Kort voor de afgesproken tijd staat John bij de bushalte, onrustig, zenuwachtig, onzeker. Hij heeft zich 3 keer gewassen en geboend, al zijn kleren zijn schoon. Hij heeft ook geprobeerd een dutje te doen, want naar 4 ochtenddiensten was hij doodmoe, het was niet gelukt vanwege de zenuwen. Het schemert en het is stil, want kinderen spelen niet 's-avonds in het donker. Twee auto's rijden voorbij, ze voldoen niet aan het signalement. Dan ziet hij in de verte weer koplampen, dit keer is het een groene Peugot, die even later vlak voor hem stopt.
De deur zwaait open. Hij stapt in en kijkt naar haar. Voor het eerst kan hij haar goed zien, van dichtbij. Hij schrikt, ze is nog veel mooier dan hij had gedacht. Rebecca kijkt hem aan, haar chanteur, zijn onbeholpenheid en verlegenheid doet haar glimlachen en naast haar kille woede, komt er iets van vertedering binnen. "Hallo" zegt ze, het klinkt haast vriendelijk en ze geeft gas en ze rijden weg. Hij meent haar op. Ze draagt een blouse met korte mouwen. Onder haar zachte huid rollen licht haar spieren, als haar sierlijke, slanke aan het stuur draaien. Machtige armen, met gratie en kracht. Zijn blik glijd verder, vanuit zijn ooghoeken ziet hij haar benen, een rok bedekt de helft van haar dijen, wat zou hij daar graag zijn handen opleggen. Hij richt zijn ogen naar v oren en wacht af, met kloppend hart. Na een korte rit rijden ze een parkeergarage in. Rebecca ziet opgelucht dat de parkeerplek dicht bij de lift nog vrij is. "kom mee" zegt ze. Ze stap p en uit en lopen naar de lift. De deuren gaan gelijk open, "mooi zo" denkt ze en kijkt om zich heen, niemand te zien. In de hal op haar verdieping is het ook stil en zo komen ze onopgemerkt in haar etage.
John kijkt om zich heen en voelt zich klein. De inrichting van de hal is stijlvol. Ze heeft een dure smaak, denkt hij bij zichzelf. "Hang je jas daar maar op", ze hangt haar eigen jas ook op , naast zijn 'vodje'. De woonkamer was ook duur ingericht. "Ga zitten ", zegt ze en wijst naar de bank. John gaat zitten en Rebecca neemt naast hem plaats, kijkt hem strak aan met een scherpe blik, John slaat zijn ogen neer.  "Je chanteert me , dat is strafbaar", zegt ze "Sex hebben op een kantoor niet, alleen vind de baas dat niet leuk en daarom mag je komen. Als je ooit een van de foto's naar buiten brengt, hang jij ook" John knikt, opgelaten, nerveus, het is nooit in hem opgekomen dat te doen. "heb je het kaartje bij je? John grijpt in zijn broekzak en geeft haar het kaartje. "Ze staan er allemaal op" Rebecca loopt naar haar laptop en kijkt even geboeid naar de foto's en draait zich vervolgens om, ze ziet John zitten, opgelaten en stijfjes. "Glaasje wijn?" vraagt ze. Hij heeft liever bier, wijn dronk haast nooit, toch zegt hij "ja, graag". Rebecca  verdwijnt een deur in en komt even later terug met 2 grote glazen rode wijn en zet ze neer op het tafeltje voor de bank. Ze gaat weer naast John zitten en neemt een flinke slok van haar wijn. John ook, het was heerlijke wijn 'alsof er een engeltje over je tong piest' eindelijk begreep hij wat er mee werd bedoelt. Ze stelt hem wat vragen. "Had je toevallig dat fototoestel bij je?" "Ik heb hem heel vaak mee, ik maak er foto's mee van de meisjes in het kantoor" zegt John, verbazend eerlijk. "Heb je wel eens een vriendin gehad? " John schud van nee. " Ook geen sex? " eer schud John nee, hij voelt zich steeds kleiner worden. Hij neemt nog en slok wijn, door de zenuwen word t het een flinke teug. "Dus ik ga je ontmaagden" zegt Rebecca , er klinkt iets triomfantelijks in haar stem . Ze wachtte niet op antwoord en gaat met haar benen schrijlings over hem heen zitten. ha ar rok spant strak om haar dijen. Met beide handen trekt ze hem omhoog. John kijkt verwilderd, het gaat gebeuren, echt gebeuren, z ijn hart beukt. Ze doet 3 knopen van haar blouse open en begint John overal op zijn gezicht te zoenen, terwijl haar handen onder zijn shirt verdwijnen. De eerste seconden zijn voor John een verbijsterende ervaring, Lippen die voortdurend zijn gezicht raken, zijdezachte vingertoppen die over zijn bovenlichaam glijden en haar boezem die steeds even tegen zijn borstkas drukt. Als hij omlaag kijkt ziet hij i n haar blouse haar fraaie borsten, omvat door een kanten BH , zachtjes bewegen. Na een tijdje legt hij voorzichtig zijn handen op haar dijen, strelen durfde hij niet. Rebecca geniet van de macht en van zijn totale overrompeld zijn. Ze draait zich om en pakt de wijn glazen van het tafeltje. "Hier laten we drinken op je ontmaagding" en ze neemt een flinke slok. John ook, "Neem nog een slok", "drink maar op". Met 3 slokken had John zijn glas leeg. Ze staat op, drinkt ook haar glas leeg en trekt John aan zijn arm overeind. "Kom, we gaan het afmaken".
Ze voert John mee naar een slaapkamer. Kleed je maar uit John" beveelt ze. John doet het gedwee, Rebecca trekt het donsdeken van het bed en gebaart hem te gaan liggen. Rebecca komt op hem zitten en begint zich langzaam uit te kleden. Eerst haar blouse. Ze maakt de laatste knopen los rustig één voor één en doet hem dan langzaam uit. Haar vorstelijke boezem, nog gevat in de rode kanten BH wordt in al zijn opwindende schoonheid aan John geopenbaard. John is inmiddels zover dat hij geen seconde meer wil missen. De BH volgt, met een sierlijke boog belandt hij op de grond. John neemt haar borsten in zich op, zo mooi, zo groot, zo dichtbij , zal hij ze waarschijnlijk nooit meer zien. Hij wordt wat overmoedig en reikt met beide handen. Rebecca pakt ze en drukt ze op haar tepels. John voelt ze prikken in de handpalmen en sluit zijn ogen in verrukking . H ij  voelt zich even wegtrekken, alsof hij in slaap valt, was hij zo moe of was het de 'betovering? '
Die macht, die macht, Rebecca wordt er geil van, haar kut jeukt. Ze laat zijn handen los, richt zich op en ritst haar rok los. "Help me eens". Vol geilheid pakt John haar rok en trekt hem naar beneden. Een kanten slip in de kleur van haar bh wordt zichtbaar. Rebecca ontdoet zich van he t kledingstuk en trekt vervolgens haar slip, vlak boven het hoofd van John uit. Hij ziet haar geschoren kutje tevoorschijn komen een lijntje haartjes resten nog van haar toef, hij ziet haar roze lipjes, hij ruikt haar, voelt haar warmte tegen zijn gezicht. Rebecca laat haar kut nog dichter langs zijn gezicht bewegen en vervolgens haar buik, haar borsten ra k en zijn wangen en zo glijd ze langzaam langs zijn lichaam omlaag, haar tepels raken zijn borstkas en ze zoent hem met haar wellustige lippen. John glijdt met zijn handen langs haar bruine haren en over haar zijdezachte huid. Zijn pik is inmiddels knetterhard, pijnlijk hard. Weer leek hij weg te vallen, was het hem teveel? Haar mond is bij zijn navel aangekomen, haar tong likt de holte. Dan komt ze weer om hoog. Hij voelt hoe haar hand zich om zijn pik sluit en hem naar haar spleet brengt. Langzaam wordt zijn lid naar binnen gebracht. Hier heeft hij zolang op gewacht. Haar natte kutje slurpt zijn pik o p, nat overweldigend, de sensatie van haar vlees om zijn pik! Hij wil bovenop liggen, ze laat hem gaan. Hij begint te stoten, h et duurt niet lang . Het is ook allemaal zo heftig. Zijn lichaam verstijft en hij knijpt in haar billen en hij voelt hoe zijn zaad echt bij een vrouw naar binnen spuit. Hij stoot door tot zijn pik slapper word en uit haar kut glijdt. Hijgend laat hij zijn zwetende lichaam, naast haar op bed vallen. Weer voelde hij zich weg trekken, hij wil wakker blijven, maar nu, overmand door de roes van genot, de verrukking, en de alcohol kan hij geen weerstand meer bieden en langzaam glijdt hij weg in een diepe slaap.
Rebecca staat op, spoelt haar kutje uit en kleed zich aan. Met een glimlach kijkt ze naar de vredig slapende John. Ze streelt met 2 vinger over zijn wang en verlaat de slaapkamer.

7. Waar is John? Wachtchef Kees van ploeg 2 komt het kantoortje binnen. "Is iedereen er" vraagt hij aan de aanwezige collega's. "John is er nog niet" "John?" zegt kees verbaasd "Die is toch altijd op tijd" "Ja, maar vandaag niet ". Wachtchef Kees trekt zijn wenkbrauwen op. Hij regelt een vervanger voor John zodat iedereen van de oude ploeg naar huis kan. Na een kwartier belt hij het huis van John, er word niet opgenomen. Na een half uur probeert hij het weer, niemand thuis. Later op de dag rapporteert de wachtchef officieel dat operator John niet is komen opdagen.
Er is nog lang naar hem gezocht, ook door de politie, maar van operator John is nooit meer iets vernomen.............