"De NS is weer lekker bezig, eerst valt er een trein uit en dan komen ze met een halve" denkt Marcel, als een korte trein het bomvolle station binnenrijdt. Gemor, gezucht en gevloek alom. Gelaten gaat hij bij een deur staan. "God, dat moet er allemaal in" denkt hij. Dan ziet hij haar, zwart haar, mysterieus en werelds en een prachtig, erotisch lijf.
Hij heeft haar voor het eerst gezien op een feestje en een half woord met haar gewisseld. Sindsdien ziet hij haar soms in de stad. Ze moet ongeveer even oud zijn als hij, misschien iets ouder, maar als hij naar haar kijkt voelt hij zich zo groen, zo'n binkie, alsof ie nog een korte broek draagt. "Als ik met haar naar bed zou moeten, zou ik 'm van de zenuwen niet omhoog krijgen", denkt hij. Hij onttrekt zich aan zijn gepeins want de meute zet zich in beweging.
Ze naderen elkaar, terwijl reizigers gestaag de trein instromen. "Nou dat hebben ze weer mooi voor elkaar hè!" hoort hij haar zeggen en ze toont een glimlach die als een elektrische schok door hem heengaat en de genegenheid die uit haar ogen spreekt brengt hem bijna in een shock toestand. Hoe kan zo'n meid nou iets voor hem voelen? gaat het door hem heen. Het geduw en getrek brengt hem terug in de realiteit, hij vindt het bijna fijn. Hij verliest haar in het gedrang uit het oog en weet zich een beetje in een hoek bij een raam te manoeuvreren. Ze staat hutje, mutje, het kan haast niet, maar er moeten nog steeds mensen bij.
Hij wordt tegen een paar borsten gedrukt. Lekker gevoel wel, maar hij schaamt zich vreselijk. Hij draait zijn hoofd om, maar kan de vrouw niet zien. "'Excuses mevrouw" stamelt hij. "Daar kan jij toch niks aan doen." Haar stem, onmiskenbaar, even lijkt hij te zweven. "Nou, dat zal wel lekker warm worde..." zegt een man naast hem. "Reken maar", antwoord Marcel.
De trein zet zich in beweging. Weer wordt hij tegen haar borsten gedrukt, hij voelt haar tepels prikken, een golf van wellust vaart door zijn lijf. De man naast hem begint te praten, over de treinen, over vroeger, toen alles beter was. Na een minuut of vijf voelt hij iets en kijkt onwillekeurig naar beneden, maar richt zijn blik weer snel vooruit als hij begrijpt wat er gebeurt. Het brengt een zindering in hem teweeg, die hij nauwelijks kan bevatten: Het is háár hand die rustig onder zijn broeksband verdwijnt.
"Nou U zweet al aardig" zegt de man naast hem, tussen zijn gepraat door. Het liefst had hij de man tegen de grond geslagen, maar zeggen "Ja, ik wordt geloof ik lekker afgetrokken" kon ook niet. “Ja, ik zweet nogal gauw.” antwoordt hij maar. Gelukkig lijkt de man niet echt geïnteresseerd in hoe zijn verhaal overkomt, maar zoekt ie voornamelijk een hoofd om tegenaan te praten.
Marcel probeert normaal te blijven, zegt af en toe wat terug tegen de man en probeert ondertussen zo onopgemerkt mogelijk zijn benauwde jongeheer wat ruimte te geven. Ze helpt hem een handje. Floep, daar gaat ie. Het doet bijna pijn zo stijf is zijn pik. Haar hand vindt zijn eikel en wrijft, met 3 vinger wellustig zijn voorhuid heen en weer. Af en toe raakt haar zachte huid zijn eikel.
Adem, hij snakt naar adem, “blijf kalm jongen, niet gek worden”. De man naast hem praat verder, met af en toe een merkwaardige frons in zijn gezicht. Over stoomlocomotieven van vroeger, waar zijn vader machinist op was. "Heeft hij ook op de 3737 gereden" vroeg Marcel met een stalen gezicht, want dat had hij onthouden uit de Kijk die hij vroeger las. "De man keek verbaasd en begon te stralen "U heeft er verstand van!". De man zette de praatstand een standje hoger. Marcel vind het best. Hij kan weer een beetje nadenken, ook al brengt de massage hem in een steeds hogere staat van verrukking.
Hij wil wat terug doen, want hij begint het wel héél heerlijk te vinden. Hij brengt zijn arm voorzichtig naar achteren, maar stopt daarmee. Stel je voor dat ie in de verkeerde rok of broek beland, dat zou me een scène worden! Heel voorzichtig gaat hij verder, drukt zijn hand tegen zijn lichaam en schuift hem langzaam naar achteren.
Opeens wordt zijn pols vastgepakt, zij is het weer. Ze houd even op met masseren en brengt zijn hand in een zak van haar rok. Waarom daar? vraagt hij zich af. Hij voelt het gelijk, de binnenstof ontbreekt. En hij voelt meer, ze draagt geen slip. Weer een schok, maar na alle ervaringen, minder heftig. Hij glijd met zijn vingers langs haar gladde kutje en voelde haar schaamlippen. Marcel!, Marcel!, waar ben je mee bezig, dit kan niet waar zijn. Zijn vinger glijden echter echt naar binnen, tussen haar schaamlippen, op zoek naar haar klit.
“De stoomdruk hè, die was heel belangrijk” De man naast hem lult maar door over het harde werken op de stoomlocomotieven, terwijl hij in dat goddelijk zachte, intiemste plekje van de vrouw voelt. “kan me voorstellen” zegt Marcel vlug en denkt dat hij gek word. Hij bestaat niet meer, heeft geen ik meer, zweeft. Hij kan zijn ervaringen niet meer bevatten, hij slaat alles alleen maar op. Later zou hij de film wel opnieuw afspelen en gebeurtenis ten volle beseffen. Ondertussen gaat hij gewoon door, haar klit, behoorlijk gezwollen, is snel gevonden.
Ze heeft haar massage hervat. Hij masseert haar klit, met snelle draaibewegingen. Ze duwt haar borsten in zijn rug, stijve tepels. Hij voelt haar adem hitsig, in zijn nek en langs zijn wangen blazen. Het kan niet lang meer duren. Hij wil zijn ogen sluiten, even maar, om intenser te genieten. "Man hou nou eens op met lullen" denkt Marcel. Hij kijkt even uit het raam, wat ziet ie daar?. Zijn redding "Kijk, luchtballonnen", roept hij. Er gaat een beweging door de massa. De man houdt op met praten.
Marcel sluit zijn ogen. Net op tijd. Zijn zaad begint te vloeien, hij beleeft elke golf. Ze gaat gewoon door met masseren, tot zijn lid ontspant. "Moet u ze niet zien" vraagt de man. “Aaarrrugghhh”, denkt Marcel, maar zegt: "Nou ik ben in zo'n ding geboren, van mij hoeft het niet meer." De man kijkt ongelovig, je voelt hem denken. "die is absoluut knetter" en wendt zich tot een ander. "Waar haal ik het vandaan" denkt Marcel.
Ze heeft haar hand teruggetrokken. Zaad druipt langs zijn benen en hij voelt een natte kledder in zijn broek. Nu kan hij zich volledig op haar concentreren, proberen te voelen wat ze nodig heeft. Haar grotje is betoverend zacht. Het mist zijn uitwerking niet. Ze duwt haar borsten harder in zijn rug, priemende tepels en haar adem wordt krachtiger. Hij beweegt zijn bovenlichaam in een poging haar tepels te masseren. Even later hoort hij een zucht, heeel zacht. Ze haalt zijn hand weg. Hij wil zijn vingers afdrogen, maar bedenkt zich, kijkt schuchter om zich heen en likt voorzichtig, vreemd iets zoutig smaakje, “dit hoor je dan heerlijk te vinden geloof ik”, denkt hij. Een paar minuten later rijdt de trein een station binnen, hier moet hij eruit, zij nog niet.
Later heeft hij haar nog opgezocht in een café, ze knipoogde naar hem, maar was afwerend. Hij wist het ook niet goed. Hij voelde weer zo'n afstand, een ontmoeting zat er niet in. Veel later begreep hij dat dat ook niet had gekund.